Wybierz edycję kursu
Porównaj daty dostępnych grup i wybierz termin odpowiadający
Twojej organizacji czasu.
Kurs dla osób znających podstawy masażu, które chcą nauczyć się palpacyjnej oceny tkanek, rozumienia zależności w układzie mięśniowo-powięziowym oraz doboru technik globalnych i miejscowych do obszaru pracy i reakcji tkanek.
Poniżej znajdują się aktualne edycje kursu. Otwórz wybrany termin, aby sprawdzić daty i godziny zajęć, organizację harmonogramu oraz przejść do formularza zgłoszeniowego.
Jeżeli obecna edycja nie odpowiada Ci organizacyjnie, wróć do tej sekcji później albo skontaktuj się z Biurem Obsługi Kursanta.
Otwórz wybraną kartę, aby zobaczyć szczegółowy harmonogram i przejść do zgłoszenia na konkretną edycję.
Rozluźnianie mięśniowo-powięziowe ujmuje ciało jako połączony układ tkanek, w którym mięśnie i powięź współdziałają podczas ruchu, przenoszenia sił i utrzymywania stabilności. Kurs uczy rozpoznawania różnic w ruchomości tkanek oraz dobierania technik do kierunku oporu, reakcji ciała i celu pracy manualnej.
Program porządkuje budowę i funkcje powięzi powierzchownej oraz głębokiej, jej relacje z mięśniami i znaczenie ciągłości tkankowej. Uczestnik uczy się patrzeć szerzej niż na pojedynczy mięsień albo miejsce zgłaszanej dolegliwości i analizować zależności między obszarami ciała.
Techniki wykonuje się w bezpośrednim kontakcie z tkanką, zwykle bez środka poślizgowego. Znaczenie mają stopniowe wejście w tkanki, wybranie luzu tkankowego, utrzymanie kierunku pracy, cierpliwa obserwacja zmiany oraz dostosowanie bodźca do informacji zwrotnej od osoby masowanej.
Dla osób, które znają podstawowe techniki masażu, anatomię i zasady bezpiecznej pracy, a teraz chcą rozszerzyć warsztat o techniki mięśniowo-powięziowe.
Kurs rozwija palpacyjne rozpoznawanie właściwości tkanek, pracę z kierunkiem oporu oraz planowanie technik globalnych i miejscowych.
Program może uzupełnić warsztat manualny o uporządkowane zasady kontaktu z powięzią, obserwacji reakcji tkanek i stopniowania bodźca.
Kurs uczy odróżniania obszarów o różnej przesuwalności, elastyczności i napięciu oraz łączenia wyniku palpacji z wyborem techniki.
Metoda wymaga analizy aktualnego stanu tkanek, komunikacji z klientem i modyfikowania przebiegu pracy zamiast odtwarzania jednego schematu.
Program łączy podstawy budowy układu mięśniowo-powięziowego z praktycznymi zasadami pracy manualnej. Uczy prowadzenia wywiadu, obserwacji i palpacji tkanek, wybierania kierunku pracy, utrzymywania bodźca oraz stosowania technik globalnych i miejscowych w obrębie górnej części ciała, tułowia, miednicy i kończyn dolnych.
Kurs porządkuje pojęcie powięzi jako ciągłej tkanki łącznej współtworzącej środowisko dla mięśni, naczyń, nerwów i narządów. Omawia jej funkcję ochronną, podporową, ślizgową i sensoryczną oraz znaczenie w przekazywaniu sił pomiędzy strukturami.
Rozluźnianie mięśniowo-powięziowe przedstawiane jest jako koncepcja pracy z połączonym układem tkanek. Uczestnik uczy się uwzględniać zależności pomiędzy obszarami ciała, a następnie wybierać technikę globalną albo miejscową odpowiednio do wyniku obserwacji i palpacji.
Program uczy zbierania informacji o odczuciach, aktywności, przebytych urazach i aktualnych ograniczeniach. Wywiad łączy się z obserwacją ciała, oceną możliwych kompensacji oraz sprawdzeniem wskazań i przeciwwskazań przed rozpoczęciem pracy manualnej.
Uczestnik rozwija dotyk potrzebny do porównywania obszarów o różnej ruchomości i podatności. Palpacja służy do rozpoznawania miejsca oraz kierunku ograniczenia, a także do obserwowania, czy właściwości tkanek zmieniają się podczas utrzymywania bodźca.
Techniki wykonuje się bez klasycznego poślizgu. Program wyjaśnia, jak stopniowo wejść w tkanki, odnaleźć kierunek oporu, zebrać luz tkankowy i utrzymać kontakt bez gwałtownego zwiększania siły. Istotne są stabilne ręce, spokojny nacisk i czytelna pozycja ciała.
Kurs uczy, że kierunek i nacisk nie zastępują czasu potrzebnego na reakcję tkanek. Technika jest kontynuowana lub modyfikowana na podstawie odczuć pod dłonią, informacji zwrotnej klienta i zmiany wyczuwanego oporu, bez wymuszania zakresu ani bólu.
Część praktyczna obejmuje techniki dla tkanek szyi i głowy, mięśni podpotylicznych, okolicy żuchwy, obręczy barkowej, mięśnia czworobocznego, dźwigacza łopatki, mięśni pochyłych oraz struktur współtworzących ruch łopatki i barku.
Program obejmuje pracę ze zginaczami i prostownikami stawu łokciowego, tkankami ramienia i przedramienia, zginaczami nadgarstka oraz stroną dłoniową i grzbietową ręki. Ułożenie kończyny zmienia napięcie tkanek i kierunek wykonywanej techniki.
Zakres obejmuje ogólną pracę z tkankami grzbietu, mięśniem najszerszym, prostym i skośnymi brzucha, okolicą przepony, boczną stroną tułowia oraz obręczą miedniczą. Techniki mogą być wspomagane odpowiednim ułożeniem i ruchem kończyny.
Praktyka obejmuje zginacze biodra, przywodziciele, naprężacz powięzi szerokiej, mięśnie pośladkowe, grupę kulszowo-goleniową, okolice kolana, łydkę, staw skokowy i tkanki stopy. Kurs rozwija także ergonomię, pracę ciężarem ciała i planowanie postępowania bez jednej obowiązkowej sekwencji.
Dokumenty potwierdzają ukończenie kształcenia kursowego, a drukowany skrypt pozostaje uporządkowanym materiałem do powtórzenia założeń metody, zasad pracy i technik dla poszczególnych obszarów ciała.
Po ukończeniu kursu otrzymujesz zaświadczenie potwierdzające ukończenie kształcenia kursowego.
Certyfikat w języku polskim i angielskim stanowi dodatkowe potwierdzenie ukończenia kursu.
Skrypt obejmuje teorię powięzi, zasady techniki, wywiad, palpacyjną ocenę tkanek oraz część praktyczną uporządkowaną według obszarów ciała.
Materiał fotograficzny pokazuje ustawienie osoby masowanej, ułożenie kończyn, kierunek pracy oraz przykładowe chwyty manualne.
Skrypt został przygotowany jako własny materiał dydaktyczny kursu rozluźniania mięśniowo-powięziowego.
Opinie Google dotyczą Heros Centrum Szkoleniowego jako placówki prowadzącej różne kursy masażu. Nie każda recenzja odnosi się bezpośrednio do kursu rozluźniania mięśniowo-powięziowego, ale opinie pozwalają sprawdzić doświadczenia uczestników związane z organizacją zajęć, kontaktem z biurem i pracą kadry Herosa.
Kurs prowadzi magister fizjoterapii specjalizujący się w pracy z układem mięśniowo-powięziowym, masażu tkanek głębokich, biomechanice i punktach spustowych.
Marcin Hawryszków jest fizjoterapeutą i instruktorem Heros Centrum Szkoleniowego. Jego obszar zawodowy obejmuje anatomię funkcjonalną, biomechanikę, ocenę reakcji tkanek oraz techniki manualne stosowane w pracy z układem mięśniowo-powięziowym.
Specjalizuje się w masażu tkanek głębokich, technikach mięśniowo-powięziowych oraz pracy z punktami spustowymi. W Herosie prowadzi kurs rozluźniania mięśniowo-powięziowego i kurs masażu tkanek głębokich.
Sprawdź, na czym polega praca z układem mięśniowo-powięziowym, jakiego przygotowania wymaga kurs oraz jakie zasady obowiązują podczas oceny tkanek i wykonywania technik manualnych.
Rozluźnianie mięśniowo-powięziowe jest koncepcją pracy manualnej z mięśniami i otaczającą je tkanką łączną. Zamiast ograniczać pracę do pojedynczego mięśnia, uwzględnia się ciągłość tkanek, kierunek napięć, przesuwalność warstw oraz zależności pomiędzy różnymi obszarami ciała.
Kurs wymaga znajomości podstaw masażu, anatomii i zasad bezpiecznej pracy z klientem. Osobom bez wcześniejszego przygotowania rekomendujemy najpierw kurs masażu klasycznego I stopnia .
Masaż klasyczny opiera się na uporządkowanych technikach i metodyce opracowania poszczególnych obszarów. W pracy mięśniowo-powięziowej większe znaczenie mają palpacja, kierunek wyczuwanego oporu, wybranie luzu tkankowego, utrzymanie kontaktu oraz obserwowanie reakcji tkanek bez stosowania jednej obowiązkowej sekwencji.
Są to metody pokrewne, ale nie tożsame. Obie wykorzystują świadomy kontakt z tkankami i pracę bez klasycznego poślizgu. Rozluźnianie mięśniowo-powięziowe mocniej akcentuje ciągłość układu mięśniowo-powięziowego, wybranie luzu tkankowego, czas utrzymywania bodźca oraz obserwowanie subtelnych zmian pod dłonią. Zakres drugiej metody opisuje kurs masażu tkanek głębokich .
Tak. Bezpośredni kontakt z odsłoniętą skórą pozwala ocenić jej przesuwalność, wyczuć kolejne warstwy tkanek i utrzymać stabilny chwyt. Ubranie ogranicza możliwość precyzyjnej palpacji oraz wybrania luzu tkankowego.
Techniki wykonuje się bez klasycznej oliwki i bez swobodnego przesuwania dłoni po skórze. Ręce powinny zachować kontakt z tkanką. W określonych sytuacjach można zastosować minimalną ilość środka zwiększającego przyczepność, ale nie może on tworzyć typowego poślizgu masażowego.
Techniki nie powinny wywoływać silnego bólu ani reakcji obronnej organizmu. Osoba może odczuwać rozciąganie, napięcie lub niewielki, akceptowalny dyskomfort, szczególnie w tkankach o ograniczonej ruchomości. Intensywność należy na bieżąco dostosowywać do reakcji ciała i informacji zwrotnej klienta.
Nie. Program uczy zasad oceny tkanek i konstruowania postępowania odpowiedniego dla konkretnej osoby. Kolejność pracy, wybór obszarów, kierunek techniki oraz intensywność zależą od wywiadu, obserwacji, palpacji i zmian pojawiających się podczas kontaktu z tkankami.
Palpacja służy porównywaniu napięcia, elastyczności, przesuwalności i podatności tkanek na ruch. Uczestnik uczy się rozpoznawać kierunek wyczuwanego oporu, różnice pomiędzy stronami ciała oraz zmiany pojawiające się podczas utrzymywania bodźca manualnego.
Zakres praktyczny obejmuje głowę i szyję, obręcz barkową, kończynę górną, grzbiet, ścianę brzucha, okolice przepony, bok tułowia, obręcz miedniczą, udo, okolice kolana, goleń, staw skokowy i stopę. Program uwzględnia pracę miejscową oraz zależności pomiędzy odległymi obszarami ciała.
Tkanki nie zawsze reagują natychmiast na kontakt manualny. Spokojne utrzymywanie kierunku pracy pozwala obserwować stopniową zmianę oporu, przesuwalności i napięcia. Pośpiech lub gwałtowne zwiększanie nacisku utrudniają wyczucie reakcji tkanek i mogą wywołać niepotrzebne napięcie obronne.
Tak. Program uwzględnia zbieranie informacji o aktualnym stanie, wcześniejszych urazach, dolegliwościach i ograniczeniach ruchowych. Uczestnik uczy się rozpoznawać sytuacje wymagające rezygnacji z techniki, zmiany sposobu pracy albo skierowania klienta do odpowiedniego specjalisty.
Nie. Kurs rozwija kompetencje manualne w zakresie technik objętych programem, ale nie nadaje uprawnień medycznych ani prawa do stawiania diagnozy. Każda osoba powinna stosować poznane techniki w granicach swojego wykształcenia, kwalifikacji zawodowych i obowiązujących przepisów.
Tak. Rozluźnianie mięśniowo-powięziowe może uzupełniać warsztat masażysty lub fizjoterapeuty. Techniki można łączyć między innymi z masażem klasycznym, masażem tkanek głębokich lub pracą z punktami spustowymi, pod warunkiem świadomego doboru bodźca i uwzględnienia reakcji konkretnej osoby.
Wybierz dostępny termin i otwórz kartę konkretnej edycji. Znajdziesz tam daty, godziny zajęć i formularz zgłoszeniowy. Po wysłaniu zgłoszenia otrzymasz informacje organizacyjne i płatnicze dotyczące wybranej grupy.